WARSZTATY » Korowody, Trojaki i Krzyżoki

JA EthnoPort-Poznan-Festival-2017-photo-Bartek-Muracki-007-1298

Korowody, Trojaki, Krzyżoki – czyli polskie tańce układowe (Piotr Zgorzelski)

 

Przenikanie i zapożyczenia z kultury dworskiej, miejskiej i wiejskiej, zmiana charakteru dawnych tańców wojennych, rytualnych, magicznych z obrzędowych, na powszechne i zabawowe, większa mobilność ludzi, migracje zarobkowe, wojny i mody oraz zmiana relacji damsko-męskich, sprawiły, że na przestrzeni ostatnich kilku stuleci byliśmy świadkami rozkwitu olbrzymiej ilości tańców, w których istotną rolę zaczęły odgrywać ściśle określone układy i formy przestrzenne. Tańce z figurami wykonywane w korowodach, w parach po kole, w trójkach czy też w cztery pary lub w ich wielokrotności, zaczęły odgrywać istotną rolę podczas wiejskich i miejskich potańcówek. Część z nich już zanikła i znamy je tylko z opisów, część zachowała się jeszcze w tańcach i zabawach dziecięcych, jeszcze inne są obecnie wykonywane w formach opracowanych dla publiczności na przeglądach i festiwalach. Współcześnie pojawiają się też nowe formy powstałe na bazie starych tańców, które cieszą od kilku czy kilkunastu lat osoby coraz liczniej uczestniczące w tradycyjnych potańcówkach. Korowody w liniach i w parach, kontra, krzyżoki, trojaki oraz dwu lub trzyczęściowe tańce w parach, czyli tańce układowe z różnych regionów Polski będą podstawą zaplanowanych dwudniowych warsztatów. Dużą część z nich zatańczymy dzięki poznanym krokom mazurkowym i polkowym, część będzie wykonywana krokiem chodzonego lub krakowiaka, a w jeszcze inne będziemy tańczyli krokiem wiejskich walczyków.

O prowadzącym:

Piotr Zgorzelski (ur. 1969) – Etnolog, tancerz i basista w kapeli Janusz Prusinowski Kompania. Od ponad 20 lat prowadzi warsztaty polskich tańców tradycyjnych w Polsce i na Świecie. Stale współpracuje przy projektach realizowanych m.in. przez IMiT, NIFC, IAM.

Uczył się bezpośrednio od wiejskich tancerzy jak również ze źródeł archiwalnych, wypracowując autorski program zajęć uwzględniający współczesne predyspozycje i umiejętności, pokolenia pozbawionego żywego kontaktu z muzyka ludową.

Współzałożyciel warszawskiego Stowarzyszenia „Dom Tańca” (1994) i jego kilkuletni prezes. Jest autorem, inicjatorem oraz organizatorem cyklicznych projektów edukacyjno-kulturalnych związanych z muzyką i tańcem tradycyjnym, o zasięgu lokalnym oraz międzynarodowym.

Współpracował przez wiele lat jako aktor oraz choreograf z off-owym teatrem „Scena Lubelska 30/32” (przedstawienia „Kalewala”, „Dawid”, „Gilgamesz”, „Czarna Mańka – królowa przedmieścia”), a także z Teatrem Narodowym w Warszawie oraz Teatrem Polskim.

Wraz z kapelą Janusz Prusinowski Kompania koncertował i prowadził warsztaty w większości krajów Europejskich, a także w Azji i Ameryce Północnej (m.in. Carnegie Hall NY, Chicago Symphony Center).