Warsztaty » Polska i inne tańce szwedzkie

Warsztaty tańców szwedzkich (Dominik Wóltański, Małgorzata Baran  i muzycy z zespołu agregandado)

Taniec o nazwie „Polska” jest najpopularniejszym tańcem tradycyjnym w Szwecji. Jego nazwa w języku szwedzkim oznacza tyle co „polski”, tj. „taniec polski”. Rodowód tańca polska sięga czasów świetności Rzeczypospolitej, która przełożyła się na ekspansję polskiej kultury – w tym tzw. rytmu polskiego – na całą Europę, ale również jest owocem kontaktów dworskich Polski i Szwecji w XVI i XVII wieku.

Taniec polska ma wiele odmian w całej Skandynawii oraz wariantów regionalnych z różnych krain i miejscowości w samej Szwecji. Wśród nich można jednak wyłonić dwie podstawowe formy: wirową (rund)polskę oraz figurową slängpolskę. Obydwie odmiany są bardzo popularne w całym szwedzkim środowisku tanecznym. Znane dzisiaj formy tańca polska zaskakująco bronią swojej nazwy, bowiem przypominają kurpiowskiego powolniaka, natomiast puls i rytmika obecne w muzyce i tańcu współgrają z polskim kujawiakiem oraz chodzonym.

Do szwedzkiego pakietu podstawowego wlicza się również schottis – taniec popularny wielu krajach Europy, który wraz z polką, walcem i mazurką zadomowił się na parkietach w XIX wieku. Choć pojawił się później niż tańce polskie, w Skandynawii podebrał trochę polskowego charakteru i w znanej dziś formie ma spokojny skandynawski charakter.

W ramach warsztatów poznamy tańce szwedzkiego pakietu podstawowego: polskę, slängpolskę i schottisa. Skupimy się jednak na istocie szwedzkiego wirowania w (rund)polsce. W systematyczny i ułożony sposób przejdziemy z tańca chodzonego do spokojnego wirowania. Zaplanowana ścieżka warsztatowa da nam możliwość uzyskania pewności, komfortu i pełni tańca nawet na ciasnych i zatłoczonych parkietach.

Prowadzenie: Dominik Wóltański i Małgorzata Baran – tancerze grupy n obrotów (Toruń) z wieloletnią praktyką instruktorską, specjalizujący się w tańcach polskich, szwedzkich i francuskich.

foto: araukaria